Misselijkheid, striemen, maagzuur, dikke enkels, spataderen, veel plassen. Allemaal zwangerschapskwalen die ik wel ken. Sommige uit eigen ervaring, andere omdat vriendinnen hier last van hebben gehad. Helaas kreeg ik ook last van een zwangerschapskwaal die ik nog niet kende en die ervoor zorgde dat ik in het ziekenhuis belandde: nierstuwing.
Inmiddels ben ik 29 weken zwanger. Dat is al langer dan een half jaar. Het derde trimester is van start, de laatste weken en de laatste loodjes. Het voornemen was om, net als met mijn eerste zwangerschap, hier regelmatig een update te delen. Maar het kwam er niet van. Ik had er de tijd niet voor. Het is druk met een peuter in huis en deze zwangerschap maakt me ook heel moe. Dan kies ik er vaak voor om op…
Het was eind april dat ik opnieuw een positieve zwangerschapstest in handen had. Ik was heel blij, maar ook wel wat verrast en angstig. Want hoewel een tweede zwangerschap vol zit met herkenning en bekende punten, weet ik nu ook heel goed dat er wat mis kan gaan. Dat zwanger worden en zijn een wonder is! En dat maakt het ook heel spannend. Vandaag neem ik je mee in die eerste weken na die positieve test.
Ooit hoopte ik dit bericht te kunnen schrijven. Een jaar geleden had ik nog geen idee wanneer dat zou zijn. Een paar maanden terug hoopte ik dat het gauw zou zijn. En nu kan ik het ook via mijn blog heel hard roepen: ik ben weer zwanger. Baby nummer 2 is onderweg en Lauren wordt grote zus. Wauw!
Dit waren twee gekke weken. Met veel sneeuw en ik was alleen thuis. Gelukkig heb ik een heerlijk weekendje in Enschede gehad en is mam nog een dagje naar Nieuwegein gekomen om te helpen met de babykamer verven en natuurlijk ook voor de gezelligheid. Ook hadden we controle bij de verloskundige en zij vond het nodig om even een extra echo te maken. Lees je mee?